سيد محمد حسن بني هاشمي خميني
616
توضيح المسائل مراجع ( فارسي )
تبريزى : بلى ، در آن روز . . سيستانى : ولى كفّاره ندارد . مكارم : مسأله هرگاه نذر كند روز معينى را روزه بگيرد ، احتياط واجب آن است كه آن روز سفر نكند تا بتواند روزهء خود را بجا آورد و چنانچه در آن روز مسافرت كند ، قضاى آن روز بر او واجب است و احتياط واجب آن است كه كفّاره نيز بدهد . زنجانى : مسأله اگر نذر كند روز معيّنى را روزه بگيرد ، بايد همان روز را روزه بگيرد و نمىتواند در آن روز مسافرت كند و اگر به واسطهء مسافرت روزه نگيرد ، بايد گذشته از قضاى آن روز كفّاره هم بدهد يعنى يك بنده آزاد كند ، يا به شصت فقير يك مدّ طعام دهد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد ، و اگر در آن روز در سفر باشد و نتواند در سفر روزه بگيرد ولى ناچار شود كه مسافرت كند يا عذر ديگرى مثل مرض يا حيض براى او پيش بيايد قضاى تنها كافى است . مسأله 2654 اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند بايد كفّاره بدهد ( 1 ) يعنى يك بنده آزاد كند يا به شصت فقير طعام دهد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد . ) * ( 1 ) خوئى ، تبريزى ، سيستانى : بقيّه مسأله ذكر نشده . گلپايگانى ، صافى ، زنجانى : بايد به مقدارى كه در مسألهء پيش گفته شد كفّاره بدهد . مكارم : گناه كرده و بايد كفّاره بدهد . . بهجت : و كفارهء آن بنا بر أظهر كفارهء قسم و بنا بر احتياط مستحبّ كفارهء افطار عمدى روزهء ماه رمضان است . مسأله 2655 اگر نذر كند كه تا وقت معيّنى عملى را ترك كند ، بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن وقت از روى فراموشى يا ناچارى ( 1 ) انجام دهد ، چيزى بر او واجب نيست ولى باز هم لازم است كه تا آن وقت آن عمل را بجا نياورد و چنانچه ( دوباره پيش از رسيدن آن وقت ( 2 ) بدون عذر آن عمل را انجام دهد ، بايد به مقدارى كه در مسأله پيش گفته شد كفّاره بدهد ( 3 ) اينمسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست ( 1 ) مكارم : از روى فراموشى يا اجبار . . ( 2 ) [ قسمت داخل پرانتز در رساله آيت الله مكارم نيست ] ( 3 ) خوئى ، تبريزى ، سيستانى : بايد كفّاره بدهد . گلپايگانى ، صافى : بايد به مقدارى كه در دو مسأله پيش گفته شد كفّاره بدهد . زنجانى : مسأله اگر نذر كند كه تا وقت معيّنى عملى را ترك كند ، بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن عمل را بجا آورد و اگر پيش از گذشتن وقت از روى عمد يا عذر انجام دهد چنانچه ديگر هدفى از نذر براى ترك باقى نباشد ، لازم نيست در بقيهء مدّت آن را ترك نمايد و اگر هدف از نذر ترك هنوز باقى باشد ، بنا بر احتياط بايد تا آخر وقت تعيين شده آن عمل را بجا نياورد ، و چنانچه دوباره پيش از رسيدن آن وقت بدون عذر آن عمل را انجام دهد ، بايد به مقدارى كه در